บัตรเข้าชมลอวังเซวู อาคารประวัติศาสตร์

เดินผ่านระเบียงที่เรียงรายด้วยซุ้มโค้ง แล้วหยุดชมเรื่องราวของรถไฟและเมืองท่าบนกระจกสี บัตรเข้าชมลอวังเซวู อาคารประวัติศาสตร์ ในเซอมารังเปิดมุมมองทั้งด้านสถาปัตยกรรมและประวัติศาสตร์การรถไฟอินโดนีเซียภายในอดีตสำนักงานใหญ่ของบริษัทรถไฟ เหมาะกับช่วงเวลาที่อยากเติมเรื่องราวของเมืองให้ทริปชวากลางผ่านตัวอาคารและสิ่งของที่จัดแสดงจริง

ชมอาคารผ่านประตู ระเบียง และงานกระจกสี

ที่มาของชื่อพันประตู

ลาวังเซวู (Lawang Sewu) เป็นชื่อเรียกในภาษาชวาที่หมายถึงพันประตู สื่อถึงอาคารที่มีประตูจำนวนมาก ระหว่างเดินตามระเบียงจะเห็นทั้งช่องประตู หน้าต่าง และซุ้มโค้งต่อเนื่องกัน ลองมองแนวช่องเปิดจากปลายระเบียงก่อนขยับเข้าไปดูรายละเอียดของแต่ละส่วน จะเห็นจังหวะของพื้นที่ต่างจากการยืนดูเพียงมุมเดียว

อาคารมีผังรูปตัว L อยู่บนที่ดินขนาด 18,232 ตารางเมตร รูปทรงเรียบง่ายและองค์ประกอบโค้งเป็นลักษณะสำคัญของงานออกแบบ ประตูและหน้าต่างจำนวนมากยังเป็นส่วนหนึ่งของการระบายอากาศ ส่วนระเบียงด้านนอกสัมพันธ์กับการใช้อาคารในภูมิอากาศเขตร้อน ความสวยงามที่เห็นจึงเชื่อมโยงกับหน้าที่ของอาคารสำนักงานด้วย

ผู้ออกแบบคือ Jakob F. Klinkhamer และ B.J. Ouendag ทั้งสองทำงานออกแบบและควบคุมการก่อสร้างจากเนเธอร์แลนด์ผ่านแบบและรายงาน อาคารที่เหลืออยู่ในเซอมารังจึงมีเบื้องหลังของงานก่อสร้างที่ประสานกันจากคนละประเทศด้วย

อ่านภาพเมืองท่าและรถไฟบนกระจกสี

กระจกสี เป็นงานประดับที่น่าหยุดดูอย่างใกล้ชิด ผลงานของ Johannes Lourens Schouten นี้เกี่ยวข้องกับสตูดิโอ t Prinsenhof ในเดลฟต์ ภาพสื่อถึงความอุดมสมบูรณ์และความงามของชวา อำนาจของเนเธอร์แลนด์เหนือเซอมารังและปัตตาเวีย รวมถึงเมืองท่าและความรุ่งเรืองของรถไฟ

หนึ่งในลวดลายคือล้อมีปีก ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความรุ่งเรืองด้านการรถไฟในยุคนั้น เมื่อดูภาพโดยนึกถึงบทบาทเดิมของสถานที่ในฐานะสำนักงานใหญ่ จะเห็นว่างานตกแต่งไม่ได้แยกจากกิจการของผู้ใช้อาคาร เรื่องราวของเมือง การขนส่ง และองค์กรถูกนำมารวมไว้ในงานศิลปะชิ้นเดียว

ระเบียงเหมาะกับการมองเส้นสายและพื้นที่โดยรวม ขณะที่กระจกสีชวนให้ค่อย ๆ พิจารณารูปภาพและสัญลักษณ์ การสลับระหว่างสองมุมมองนี้ทำให้การชมอาคารมีทั้งภาพกว้างและรายละเอียด จะเลือกเริ่มจากโครงสร้างหรือเรื่องราวบนกระจกก็ได้ตามความสนใจ

เงยดูงานประดับเหนือระเบียง

บนพื้นที่โค้งเหนือระเบียงมีงานประดับเครื่องปั้นดินเผา ส่วนโดมเล็กบนยอดหอเก็บน้ำหุ้มด้วยทองแดง และยอดหอมีงานประดับสำริด วัสดุแต่ละชนิดอยู่คนละตำแหน่งของอาคาร จึงน่าลองเปลี่ยนระดับสายตาจากช่องประตูขึ้นไปยังระเบียงและยอดหอ

เมื่อวางรายละเอียดเหล่านี้ไว้คู่กับหน้าที่ของโครงสร้าง จะเห็นทั้งอาคารที่ต้องถ่ายเทอากาศและอาคารที่ตั้งใจสร้างภาพลักษณ์ให้กับบริษัท ด้านหนึ่งคือช่องเปิดและพื้นที่เชื่อมต่อ อีกด้านคืองานประดับบนส่วนสูงของตัวอาคาร ตัวสถานที่จึงเป็นสิ่งที่น่าชมไม่แพ้ของสะสมภายใน

ตามประวัติรถไฟจากสำนักงานเดิมสู่พิพิธภัณฑ์

การเติบโตของเครือข่ายและสำนักงานใหญ่

ที่นี่เคยเป็นสำนักงานใหญ่ของNederlandsch-Indische Spoorweg Maatschappij หรือ NISM บริษัทเอกชนด้านการรถไฟ เครือข่ายของบริษัทเริ่มจากเส้นทางเซอมารัง–ตังกุงซึ่งเปิดเดินรถในปี 1867 เดิมงานธุรการอยู่ที่สถานี Samarang ก่อนที่การขยายเครือข่ายจะทำให้ต้องการพื้นที่ทำงานมากขึ้น

จึงมีการเลือกที่ดินใกล้บริเวณที่ปัจจุบันเป็นอนุสาวรีย์ตูกูมูดาเพื่อสร้างสำนักงานใหญ่แห่งใหม่ การก่อสร้างเริ่ม27 กุมภาพันธ์ 1904 และแล้วเสร็จในเดือนกรกฎาคม 1907 โดยเริ่มจากบ้านพักยามกับอาคารงานพิมพ์ แล้วจึงต่อด้วยอาคารหลัก ต่อมาในช่วงปี 1916–1918 มีการสร้างส่วนต่อเติมทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ

ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 1907 อาคารใช้เป็นสำนักงานใหญ่ด้านบริหารของ NIS ช่วงปี 1942–1945 ถูกใช้เป็นสำนักงานหน่วยงานขนส่งญี่ปุ่น ปี 1945 เป็นสำนักงานของหน่วยงานรถไฟอินโดนีเซีย DKARI ก่อนเปลี่ยนไปเป็นกองบัญชาการทหารเนเธอร์แลนด์ในปี 1946 และหน่วยงานทหารหลังปี 1949 ประวัติของอาคารจึงซ้อนทับกับการเปลี่ยนแปลงหลายยุค

ปี 1994 อาคารกลับคืนสู่ Perumka ซึ่งเป็นองค์กรรถไฟในเวลานั้น KAI เริ่มการบูรณะในปี 2009 และวันที่ 5 กรกฎาคม 2011 มีพิธีฉลองการบูรณะอาคาร A แล้วเสร็จ ปัจจุบัน KAI เป็นเจ้าของและ KAI Wisata เป็นผู้ดูแล โดยใช้สถานที่เป็นพิพิธภัณฑ์นำเสนอเรื่องราวการรถไฟอินโดนีเซีย

ของสะสมที่เล่าทั้งการเดินรถและงานสำนักงาน

สิ่งที่จัดแสดงมีทั้งแบบจำลองหัวรถจักรไอน้ำ อุปกรณ์ Edmonson เครื่องคำนวณ เครื่องพิมพ์ดีด และหลักทรัพย์ ของสะสมจึงไม่ได้มุ่งอยู่ที่รูปร่างของรถไฟเท่านั้น แต่ยังพาไปเห็นอุปกรณ์และเอกสารที่เกี่ยวกับการบริหารองค์กรด้วย บรรยากาศของสำนักงานใหญ่เดิมเป็นฉากหลังที่เชื่อมโยงกับสิ่งของเหล่านี้โดยตรง

ภาพถ่ายขาวดำเก่าบันทึกการทำงานของสถานีและสำนักงานใหญ่ การมองภาพหลังจากเดินผ่านพื้นที่จริงชวนให้เปรียบเทียบสถานที่ในปัจจุบันกับตอนที่ยังใช้งาน ส่วนแผนที่ขนาดใหญ่ของเครือข่ายรถไฟยุคแรกในชวาขยายมุมมองจากสำนักงานแห่งเดียวออกไปสู่เส้นทางที่เกี่ยวข้อง

อุปกรณ์โทรเลขและโทรศัพท์เก่าแสดงวิธีสื่อสารเพื่อประสานการเดินรถระหว่างเมือง ขณะที่เครื่องแบบพนักงานจากหลายยุค เครื่องเขียน และเฟอร์นิเจอร์สำนักงานแบบยุโรปเล่าถึงผู้คนและสภาพแวดล้อมการทำงาน แต่ละกลุ่มของสะสมจึงให้มุมมองต่างกัน ทั้งการขนส่ง การติดต่อ และชีวิตในสำนักงาน

หากสนใจเครื่องมือ ลองเริ่มจากเครื่องพิมพ์ดีดและเครื่องคำนวณแล้วค่อยไปดูเอกสาร หากสนใจเครือข่ายการเดินรถ ให้เชื่อมแผนที่เข้ากับภาพสถานีและอุปกรณ์สื่อสาร การเลือกประเด็นตามความสนใจทำให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างของต่างชนิด มากกว่ามองแต่ละชิ้นแยกจากกัน

ดูการบูรณะผ่านภาพและวัสดุ

นิทรรศการเกี่ยวกับอาคารใช้ภาพถ่าย วิดีโอ และวัสดุในการบูรณะ เป็นสื่อเล่ากระบวนการอนุรักษ์ หลังจากชมหน้าต่าง กระจกสี และส่วนประดับแล้ว ลองดูข้อมูลการบูรณะต่อเพื่อเชื่อมสิ่งที่เห็นกับงานรักษาอาคาร ส่วนนี้เปลี่ยนความสนใจจากกิจการรถไฟมาสู่ตัวสถานที่ที่เก็บรักษาคอลเลกชัน

ใกล้ทางออกยังมีห้องสมุดที่รวบรวมหนังสือเกี่ยวกับรถไฟ ประวัติของสถานที่จึงถูกถ่ายทอดทั้งผ่านอาคาร วัตถุ ภาพ และหนังสือ การชมแต่ละส่วนต่อกันเผยให้เห็นว่าสำนักงานเก่าถูกนำมาใช้เล่าประวัติศาสตร์ในรูปแบบใดบ้าง

เลือกบัตรเข้าชมตามคุณสมบัติและเอกสาร

บัตรสำหรับผู้พำนักและนักท่องเที่ยวต่างชาติ

บัตรเข้าชมเริ่มต้นที่THB 37.29 ทั้งสองแพ็กเกจรวมการเข้าชมสำหรับหนึ่งคน เลือกตามคุณสมบัติจริงและเอกสารที่จะนำไปแสดงที่สถานที่

ข้อควรรู้ก่อนจองและเข้าชม

• วันใช้และจำนวนครั้ง: ใช้ได้เฉพาะวันที่เลือกตอนจอง สำหรับเข้าชมหนึ่งครั้ง รวมวันปกติและวันหยุดนักขัตฤกษ์อินโดนีเซีย
• การแลกบัตร: นำบัตรกำนัลไปแลกเป็นบัตรจริงที่เคาน์เตอร์ และแสดงเอกสารยืนยันตัวตนฉบับจริงที่ถูกต้อง หลักฐานการชำระเงินและใบเสร็จใช้แทนบัตรกำนัลไม่ได้
• เด็กเล็ก: เด็กอายุต่ำกว่า 3 ปีเข้าฟรี
• การเปลี่ยนแปลง: หลังซื้อไม่สามารถเปลี่ยน คืนเงิน โอนสิทธิ์ หรือเปลี่ยนวันใช้ได้
• ข้อห้าม: ห้ามนำสัตว์เลี้ยง อาหารและเครื่องดื่มจากภายนอกเข้ามา
• ค่าใช้จ่ายอื่น: ไม่รวมค่าใช้จ่ายส่วนตัวและรายการที่ไม่ได้ระบุในแพ็กเกจ

หากสมาชิกในกลุ่มถือเอกสารคนละประเภท ให้เลือกบัตรตามคุณสมบัติของแต่ละคน เตรียมบัตรกำนัลพร้อมเอกสารฉบับจริงสำหรับตรวจสอบและแลกบัตรก่อนเริ่มเข้าชม

วางเวลาไปเยือนย่านถนนเปอมูดา

ที่ตั้งและเวลาแลกบัตรกำนัลสุดท้าย

• ที่อยู่: Lawang Sewu. Jl. Pemuda No.160, Sekayu, Kec. Semarang Tengah, Kota Semarang, Jawa Tengah 50132, อินโดนีเซีย.
• เวลาเปิดให้บริการ: 08:00-17:00
• เวลาแลกบัตรกำนัลสุดท้าย: วันจันทร์ 16:00 น. วันอังคารถึงวันศุกร์และวันอาทิตย์ 19:00 น. วันเสาร์ 21:00 น.
• เขตเวลา: เวลาท้องถิ่นเซอมารัง WIB หรือ UTC+7
• ติดต่อสถานที่: +62 812-1516-8808

กำหนดเวลาแลกบัตรต่างกันตามวัน ควรเผื่อทั้งเวลาไปถึงเคาน์เตอร์และเวลาเดินชมภายใน โดยแยกเวลาแลกบัตรกำนัลสุดท้ายออกจากเวลาปิดสถานที่ เมื่อรับบัตรแล้วให้ชมตามช่วงเปิดให้บริการของวันนั้น

สิ่งอำนวยความสะดวกและภาษาให้บริการ

สิ่งอำนวยความสะดวกที่ระบุไว้มีห้องน้ำ ร้านอาหาร และห้องละหมาด ให้บริการเป็นภาษาอินโดนีเซียและภาษาอังกฤษ หากต้องการสอบถามเรื่องตำแหน่งหรือสิ่งอำนวยความสะดวก ติดต่อได้ตามหมายเลขด้านบน

คะแนน: 9.3 · จำนวนรีวิว: 66

เติมช่วงเวลาชมสถาปัตยกรรมและประวัติรถไฟให้การเที่ยวเซอมารัง แล้วค่อยวางแผนประสบการณ์เมืองอื่น ๆ ต่อได้ หากอยากจัดทริปให้เข้ากับความสนใจ ลองเลือกกิจกรรมท่องเที่ยวบน Traveloka สำหรับวันเดินทางของคุณ